De term gravel moet tegenwoordig voor van alles en nog wat doorgaan. Maar bij ons betekent gravel ook echt gravel. Je hoeft hier geen bike & hike-stukken of omwegen over de snelweg te vrezen. Onze zorgvuldig verkende routes geven voorrang aan fijn gravel en verharde bospaden. Alleen voor onvermijdelijke verbindingsstukken wijken we uit naar rustige wegen. Dat maakt de route voor jou makkelijk te plannen en op te delen. Onze route is gebaseerd op de gratis
CXB routeplanner. Hiervoor is de uitgebreide toolkit van de open-source-community speciaal aangepast voor het gravelfietsen: gravelwegen worden in heel Europa visueel gemarkeerd, zodat je ze bewust in je planning kunt meenemen. We hebben de planner uitgebreid getest rond Berlijn en onder andere intensief tijdens het scouten van Wenen–Berlijn.
Direct in de tracks nemen we ook bevoorradingspunten op, zoals supermarkten, tankstations en schuilplaatsen, als POI’s.
Het hoogteprofiel is relatief rustig; meestal krijg je te maken met glooiende heuvels. Voorbij de Oostenrijkse grens wordt het steiler, en nogmaals vlak voor de Duitse grens. Tegen het einde ebt de uitdaging weg in een zacht decrescendo.
Vanaf Wenen Floridsdorf loopt de route door het Weinviertel en Waldviertel, verder door centraal Tsjechië. Zodra het Zittau-gebergte is overwonnen, volgt de afdaling naar Opper- en Neder-Lausitz, om ten slotte rechtstreeks Berlijn te bereiken. Traditiegetrouw ligt de finish op het Tempelhofer Feld; tijdens de eindsprint helpen de afdalende meters je een handje.
Voor een comfortabele en sportieve rit op de route raden we een goed onderhouden gravel-, cyclocross- of adventure bike aan. Een hardtail MTB is ook leuk. Een klassieke racefiets met een maximale bandenbreedte van 25 mm is echter niet geschikt. Bij droog weer is een all-road bike meestal een goede keuze op deze route; bij regen en modder kun je daarentegen beter elke beschikbare millimeter bandenbreedte benutten. De route heeft verschillende stukken: brede bospaden, snelle afdalingen op stoffige paden en korte gravelrampen die richting de toppen grover gravel kunnen hebben. Met schijfremmen heb je voldoende remkracht. Banden tussen 35–45 mm breed en, afhankelijk van je terreinervaring, een semi-slick of geknobbelde band worden aanbevolen — beter voorkomen dan genezen. Wie meer comfort wil, kiest de bredere banden. De klimmetjes zijn vrij kort maar kunnen plaatselijk steil zijn. We raden daarom een 1:1-versnelling aan.
Het startpunt ligt niet ver van het station Wenen Floridsdorf in het 21e district. Het is eenvoudig te bereiken met regionale treinen, de S-Bahn en U-Bahn, en ook per fiets vanaf Wenen Centraal Station. Wenen zelf is vanuit Berlijn ideaal bereikbaar met de (nacht)treinen van ÖBB, en ook met langeafstandsbussen.
Langeafstandsbussen zijn ook op korte termijn goed beschikbaar, en een fiets meenemen is hier volgens onze ervaring goed mogelijk. Meestal kun je ’s nachts reizen en ben je zo in een oogwenk in Wenen.
Trein & fiets zouden een droomkoppel kunnen zijn, maar in de praktijk geldt helaas vaak: het is ingewikkeld. In het algemeen kun je bijvoorbeeld reizen met de ÖBB Nightjet (
https://www.nightjet.com) om te reizen. Rechtstreeks boeken bij ÖBB is meestal goedkoper dan bij DB. Concreet betekent dit dat
a) het volgens onze ervaring vaak makkelijker is om de fiets in een speciale tas te verpakken (bijv. tranZbag, Rinko Bag) — dan telt hij als bagagestuk en niet meer als fiets — dan om een van de weinige fietsplekken te bemachtigen.
b) je in de Nightjet relatief goedkoop hele coupés met vier slaapplaatsen kunt reserveren. Daar pas je comfortabel met twee personen en twee fietsen.
De overnachtingsmogelijkheden in Wenen zijn talloos.
Bij eerdere bezoeken aan Wenen hadden we zeer goede ervaringen met de
Oostenrijks-Braziliaanse designhotel Rioca, en bevelen dit graag aan.
Voor de editie van ’25 kozen we als team voor de wat ongebruikelijke optie om midden in de stad te overnachten, op de
Campingplatz Neue Donau om te overnachten. Op het zeer grote terrein is uitdrukkelijk geen reservering nodig, dus je kunt gewoon inchecken. Het terrein is wat rumoerig maar echt goed gelegen, met korte, fietsvriendelijke routes naar het centrum en naar de start. Omdat kamperen vóór het kamp een volstrekt authentieke optie is, kunnen we deze keuze van harte aanbevelen.
De finish was rond 1900 een oud douanehuisje op het Tempelhofer Feld. Het huisje staat er niet meer, maar na een rondje over het veld heb je alle mogelijkheden om verder te reizen met de U-Bahn en S-Bahn naar het centraal station.
