Heen en terug

De fiets als vervoermiddel

Langeafstandsritten ontstonden niet als een vlucht uit de wereld, maar als bewijs van wat de fiets als vervoermiddel kan. De trans-alpiene rit Milaan–München in 1894 ging over echte wegen tussen bewoonde plaatsen; Parijs–Brest–Parijs werd in 1891 uitdrukkelijk aangekondigd als een course utilitaire — op dezelfde machine, met bagage, licht en slaap naar behoefte.

Daar houden we aan vast. Onze lijnen verbinden twee echte plaatsen en zijn van punt tot punt per trein bereikbaar: je reist per trein aan, rijdt de lijn en reist vanaf de finish per trein verder. Geen vlucht naar een decor, geen materiaaltransport per voertuig terug naar de start. De verbinding tussen start en finish is deel van het idee — niet alleen de afstand en de hoogtemeters ertussen.

De Supergrevet Wenen–Berlijn doet de afstandsrit van 1893 herleven: start in Wenen, finish in Berlijn. (Volgende editie 2027.)

Naar Wenen: de ÖBB Nightjet bereikt Wenen ’s nachts vanuit veel Europese steden. Een fiets meenemen kost €12 en vereist een plaatsreservering — er zijn weinig plekken, dus boek op tijd. Je kunt de fiets ook in een speciale tas als bagage inpakken, of de bus nemen.

Vanuit Berlijn: Berlijn is een verkeersknooppunt — treinen en FlixBus rijden alle kanten op. Voor de fiets gelden dezelfde opties: reserveer een plek of vervoer hem als ingepakte bagage (tas tot 240 cm totale afmeting).

Wat te doen in Wenen

Wenen voor de start: de koffiehuizen (immaterieel UNESCO-cultureel erfgoed), de Naschmarkt, een fiakerrit door de oude stad — of Berggasse 19, de voormalige woning en praktijk van Sigmund Freud.

Wat te doen in Berlijn

Berlijn na aankomst: de Brandenburger Tor en de Reichstag, de Spree en het Museumeiland, Kreuzberg en zijn nachtelijke „Spätkauf”-cultuur. Historisch gezien eindigde de afstandsrit van 1893 bij het douanekantoor van Tempelhof.